ANLAMLI ve GÜZEL SÖZLER ARŞİVİ

4

Ölüm,akıl yönünden iki şeyden biridir:ya bir hiçlik ve büsbütün şuursuzluk hali,yahut insanların umduğu ve özlediği gibi,ruhun,bu dünyadan başka bir dünyaya göçmesi keyfiyeti...Birincisi ne büyük kurtuluş ve ikincisi ne sonsuz bir kazanç....

Dil,içinde nasıl bütün ruh gerçekleşiyorsa,ruhun içindede bütün dünya çağrılmış olmaktadır.Ruh,dünyaya dil hüviyetiyle hakim olmuştur.

Yokluk hiç bir zaman müşahhas hale getirilemez ve kavramlaştırılamaz.

Söz işin gölgesidir.

Bir nesne gördüğümüzde hemen adını hatırlarız ve bir kelime işittiğimizde onunla alakalı şey şuurumuzda canlanır...Fakat bütün bunlarla hafızanın başarını sadece ama sadece tasvir etmiş oluyoruz;asla anlamış değiliz.

İnsan,ilk eğitimin kendisine tabii olarak vermediği bir yanılmayı,hiç sebepsiz kabul etmez;eğer bir yanılma edinirse,bu yanılma çocukluğundaki yanılmalara bağlıdır.

Hakimin fazileti doğruyu görmekte,katibin fazileti de doğruyu söylemekte.

Modern insanların hiç birinde medeniyetin büyük meselelerine saldıracak kadar zeka ve cesaret yok.Toplumun üstün insanlara ihtiyacı var,çünkü artık kendini idare edemiyor ve Batı medeniyeti ta temelinden sarsılmış bulunuyor.

Dil bilimi,ruh bilgisi ile ikili bir ilişki içindedir: Ondan sadece ışık almakla kalmaz,kendisi de gizli kalmış ve doğrudan doğruya kavranması mümkün olmayan ruhi süreç sonuçlarında,yani dil dil ifadelerinde gösterecek durumdadır.

Gördüğümüz renk,ışığın göze erişmesiyle hasıl olan bir neticedir;sadece ışığın çıkıp geldiği eşyanın bir özelliği ve niteliği değildir.

İnsanlar asıl bildikleri,bildiklerini sandıkları şeyin cahilidirler.

Görünen bir şey görünmeyenin ifadesidir.

Yürekten ettiğin her dua da yeni bir duygu pırıltısı vardır.Bu duygu pırıltısındaysa,o zamana dek tanımadığın,seni yeniden güçlendirecek bir düşünce saklıdır;duanın kişiyi eğittiğini de göreceksin o zaman.

Büyüklerin katlandıkları acılarda büyük olur.

Bir toplulukta her his ve heyecan sirayet edicidir;hem o derece sirayet edicidir ki,fert şahsi menfaatini topluluğun menfaatine kolayca feda eder.Kitle halinde bulunan fertte imkansızlık mefhumu kaybolur.

Bildirebilme,hakikat hükmünün insanlar arasında yaygın olması,yani "ben" ile "başkası" arasında ortaklık imkanı demektir.

İnsanın şahsiyeti çok katlıdır ve insan kendi karşısına bir başkasının hüviyeti ile çıkabilir

Sanırım karşısındakini en çok yaralayan şey,aramızda farklılık olduğunu sezdirmektir;saygı duymadan yaşayamayan soylu yaradılışlara pek az rastlanır.

Dostluk nazik bir çiçektir; ona itina etmek gerekir.

Her dilin,içgüdünün doğuştan var olan tepkilerinin aksine,öğrenilmesi gerekir.

Bazı anlar bana öyle geliyordu ki, etrafımdaki insanlar,şahsi hayat şuurumu daha fazla artırmak için yaşıyorlardı.

* Kendisi için olmak bir durum değil, bir süreçtir.Çünkü, ortaya çıkan her dış şart sürekli olarak kendini gerçekleştirme safhasına çevrilmeli ve ortaya çıkan her yeni şart bu işleme bağlı olmalıdır.

Kasta değil de,kelimelerin kabuk delaletine takılıp kalanlar ve içe nüfuz edemeyenler,kendi vehimlerini hakikat sayabilir.

Yokluk,hiçbir zaman müşahhas hale getirilmez ve kavramlaştırılmaz.

İlk kelimelerle bunların manaları arasında tabii bağlantılar vardır.Bugünkü durumda dil gelişmesinin bu bağlantıyı farketmemesi,asıl kaynağından uzaklaşmasındandır.

Kalbinin içine bakıp ondan sonra yaz.

Yokluk kavramı tasavvur edilemez bir kavramdır;çünkü yokluk,var olmayanın düşünülmesi halinden ibarettir ki,bu da çelişkidir.

 Yokluk kavramı tasavvur edilemez bir kavramdır;çünkü yokluk,var olmayanın düşünülmesi halinden ibarettir ki,bu da çelişkidir.

Bildiğimizi bildiğimizin ve bilmediğimizi de bilmediğimizin farkında olmak,gerçek bilginin ta kendisidir.

Benim için mesut olmak,bütün melekelerin aynı düşünce etrafında birleşmeleri ve bir düzen içinde bulunmaları halinde mevcuttur.

İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman doğruyu görebilir;gerçeğin mayası gözle görülmez.

İnsanda murakabe hassasından daha yüksek ve derin ne var ?

Sıfatlar bir şeye değerini veren,değer ise o şeyin vasıflarını insan tabiatına nispet etmek ve bu nispetle aramaktır.

Söz söyleme,kişinin aklını kullanma sanatıdır.

Düşüncenin,insanlara,yaşamaya başlarken de,ölüme doğru giderken de söyleyecekleri vardır.

İnsan hayvandan daha aşağı veya daha üstün olabilir ama asla hayvan olamaz.