Her cisim kendi bünyesiyle olduğu
gibi,başka cisimlerle de bir münasebete
sahiptir.
Kainatın,içine üflenen bir sabun köpüğü
gibi durmadan büyümekte olduğunu
düşündürecek sebepler vardır
Görünen şey,görünmeyenin ifadesidir.
Sebep ve illet kalkınca,eser ve netice
de nihayete erer.
İnsanım ve insani olan hiçbir şeye
yabancı değilim.
Dünya,ben ve Allah hakkındaki
bilgi,parçalanamaz bir yapı birliğini
gösterir.
En
derin olanı düşünen en canlı olanı
sever.
Şuur,sadece başka bir şuurla doyurur
kendisini.
Fert,sadece başka bir fert aracılığıyla
kendisi olabilir.
Bir hadisenin uzun süreli neticeleri
varsa herhangi bir yerde iz bırakmamak
durumundadır.
Hürriyet insanın kendi özünü isteyişidir
Sözümün akışını bozup güzel cümleler
aramaktansa,güzel cümleleri bozup
sözümün akışına uydurmayı daha doğru
bulurum.Biz,sözün ardından
koşmamalıyız;söz bizim peşimizden
koşmalı ve işe yaramalı.Söylediğimiz
şeyler,sözlerimizi almalı ve dinleyenin
kafasını öyle doldurmalı ki,artık
kelimeleri hatırlayamasın.İster kağıt
üstünde olsun,ister ağızdan;benim
sevdiğim konuşma,düpedüz içten
gelen,lezzetli,şiirli,sıkı ve kısa kesen
bir konuşmadır.Güç olsun,zararı
yok;süsten,özentiden
kaçsın,düzensiz,gelişi güzel ve
korkmadan yürüsün.Dinleyen,her yediği
lokmayı tadarak yesin.
Anlatma güçlüğü,ruh ile kelimeler
arasındaki öz ayrılığından gelir.Birinde
her şey kaskatıdır ve hiçbir şey
değişmez,yerinden oynamaz.
Öbüründe her şey çizgilerini yitirir ve
biçim değiştirir;içindeki izlerin,yara
yerlerinin ve tortularının sonsuz
çokluğu,ağır ve hayaletimsi yaşamayı
sürdürür,bu yaşamada ne şuurun bir payı
vardır,ne de emrin.Yine de,bu hala sürüp
giden hayata duyulmuş coşkunlukları
durmamacasına değiştirir.
Sadece şuurlu varlık olarak insanda "zaman"şuuru
ve "tarihilik"vardır.
Şuur,insani varlığın ilk bariz vasfıdır.
Aşk,hiçbir vakit çaresiz olduğunu
söylememektir.
Medeniyeti tanımlamak için,vahşi bir
insanın ne mâna ne de fayda bulmadığı
bütün kelimeleri sözlükten çıkarmak
yeter.
Bir adama tesir etmek,ona kendi ruhunu
vermek demektir.
Sırf mantıki
bir alanda bile yeni olana ilk ulaşan
akıl değil,sezgi kavrayıştır.
Akıl yapıcı
olmaktan çok denetleyici bir güçtür.
Başkalarının
bilgisiyle alim olabilsek bile,ancak
kendi aklımızla akıllı olabiliriz.
Her kim ki iman
yoluyla bir dini kabule eğilimli
bulunur,bu kimse kendi varlığında
sürekli bir mucizenin şuurunu duyar
Her insanda
zamandaş olarak ve her an biri
Allah'a,öbürü Şeytan'a yönelen iki ayrı
eğilim vardır.
Hiçle hiç
arasında zaman diye bir şey yoktur.
İnsanın kendi
kendisini fethetmesi zaferlerin en
büyüğüdür.
Ancak
insanların enerjisini,bilgisini ve
faziletini çoğaltan bir hürriyete malik
olursak o zaman övünebiliriz.
Asıl
kahraman,kalp bakımından büyük olana
denir.